Selecteren van een hand en positie

Je positie is cruciaal als je beslist wat voor hand je gaat spelen voor de flop. De vuistregel is dat je in een vroege positie strakker speelt (hogere eisen hebt voor een starthand) en losser in een late positie. Je voordeel in een late positie is dat je kunt zien wat de andere spelers doen voordat jij moet besluiten

Dit is een simplificatie, en veel mensen zullen dit niet leuk vinden maar ik doe het lekker toch, ik deel starthanden op in slechts drie groepen. Er zijn ongetwijfeld onderverdelingen en subtiliteiten te onderscheiden tussen deze groepen, maar als je begint kijk je eigenlijk naar drie groepen: sterke handen, speelbare handen en niet speelbare handen.

Sterke handen zijn paren van 10 of hoger, plus AK van dezelfde kleur. AA´s en KK´s garanderen bijna altijd het verhogen (raise) van de preflop, tenzij je in een vroege positie zit en je hoopt dat iemand na je verhoogt. AK van dezelfde kleur, QQ´s, JJ´s en 10en zijn het waard om te verhogen als verder niemand verhoogt, ze zijn het soms waard als iemand anders verhoogt en ze zijn het bijna altijd waard om mee te gaan (callen).

Speelbare handen zijn handen die op de flop moeten verbeteren om te winnen. Een paar 99´s of lager en opeenvolgende kaarten van dezelfde kleur zijn meestal speelbare handen, net zoals big-little suited. (Big-little suited is een aas en een kleine kaart van dezelfde kleur, dit is speelbaar omdat je soms een flush kunt maken.)

Suited connectors zijn opeenvolgend in volgorde en van dezelfde kleur, hiermee heb een potentieel om een flush, een straight of misschien zelfs een straight flush te maken. De kleinere paren worden minder waard als naar ze lager in het deck zitten. Ze zijn het soms waard om mee te gaan als niemand verhoogt heeft, tenzij je in een vroege positie zit en dan moet je ze gewoonlijk weggooien. Soms zijn paren van 77s, 88en en 99s goed starthanden om sterk mee te spelen. Met name als je tegenstanders erg strak spelen kun je de pot misschien zo meepakken zonder een onthulling.